Veel Winterpret !

Amy´s blues

Afbeelding: Amy werkt na een nachtje doorhalen een ontbijtcocktail weg in een Londense bar.

Amy´s blues draait op volle vaart verder. Haar man Blake Fielder Civil zit inmiddels ruim een maand in de bak omdat hij in een kroeg een barkeeper op z'n bek heeft getimmerd. De mishandeling was behoorlijk en het gezicht van het slachtoffer is met een ijzer plaat gereconstrueerd.

Omkoping
Niet alleen vanwege de kloppartij is Blake gevangen gezet. Hij heeft de barkeeper 200.000 pond geboden om z'n politieverklaring te wijzigen en uit Engeland te vertrekken en dat is het Britse magistraat in het verkeerde keelgat geschoten. Obstructie van de rechtsgang kan in de UK levenslang opleveren.

Levenslang
Het juridische oog is ondertussen ook op Amy Winehouse gevallen. De politie vraagt zich af waar die 200.000 ponden vandaan zijn gekomen en is benieuwd naar Amy's mogelijke betrokkenheid als financier van de poging tot omkoping. Amy treedt dan niet zo veel op, maar ze lijkt ze flink te verdienen aan de verkoop van Back to Black. Afgelopen dinsdag heeft Amy voor ondervraging een bezoek aan het politiebureau gebracht. Ze is gearresteerd en nadat een verhoor - en DNA! - is afgenomen is ze op borgtocht weer vrij gelaten. In maart vindt vervolgonderzoek plaats.

Suicide watch
Ik vraag me af hoe Amy de kerstdagen door gaat komen? Het muziektalent wint de ene muziekprijs na de andere, maar volgens internetverhalen en beeldmateriaal gaat het echt helemaal niet goed met haar. Ze zou enorm depressief zijn en ondertussen doorgaan met zuipen, snuiven en slikken.

Vrienden en familie willen haar 24 uur per dag met een suicide watch in de gaten houden en op een sick website kun je poelen of de zangeres de kerstdagen wel haalt. Andere bronnen melden dat Amy net als echtgenoot Blake ook in het cachot geworpen wil worden. Zo zou ze zich met haar man kunnen verenigen - zo niet in lichaam dan toch in geest.

Oorwarmers
Persoonlijk denk ik dat Amy beter met een paar goeie oorwarmers naar Finland kan gaan om achter een roedel Siberische huskies een flinke sledetocht te maken en eens goed af te koelen. Maar met zo'n borgsom zal ze het land wel niet uit mogen. En zo zie je dat naarmate je meer domme dingen doet, de mogelijkheden tot leuke dingen steeds minder worden. Althans, zo zal Blake - die met kerst in ieder geval achter de tralies zit - het wel ervaren.

The Lake District in het noorden van Engeland is overigens ook een pico bello plek om the chillen.

Dinosfeer

Waarom zijn kinderen geinteresseerd in dino's?

De vraag hierboven is een zoeksleutel waarmee iemand deze week via Google op Screenwork.nl terecht is gekomen. Ik vind het een boeiende vraag en heb hem jaren geleden al eens opgetekend in notities die ik gemaakt heb tijdens een dagje gamen met het dinospel Nanosaurus. De aantekeningen heb ik met het artikel over Nanosaurus op mijn bebbellog geplaatst en zo zijn ze bij Google terecht gekomen.

Dinosfeer
Kinderen zijn in dino's geïnteresseerd omdat de wereld van de dino's enorm tot de verbeelding spreekt. De plaatjes zijn mooi en de verhalen zijn fantastisch. Die fantastische verbeelding heb ik destijds als een actieve beleving proberen op te tekenen en om te kijken wat ik ook al weer precies had geschreven, heb ik mijn zielenroerselen uit 2000 in een zelfstandige blogje over de Dinosfeer uitgewerkt. Samenvatting: de beleving van de dinosfeer schuilt in een hoekje van het spelbewustzijn.

Spelbewustzijn
Wat gebeurt er als ik achter de terminal met Nanosaurus bezig ben? Wat doet het spel bij mij als ik speel? Ik probeer te begrijpen wat mijn computerspelbewustzijn is? Wat zit er allemaal in? Wat gaat er in om? Hoe werkt het?

Cheats
Bedroevende beginconstatering is dat het me zelfs met cheats niet lukt om het spel tot een goed eind te brengen. Het spel is lastig en ik heb het opgegeven. Dat was even jammer, maar inmiddels vermaak ik me prima door er met mn wapens lekker op los te knallen. Vol overgave vuur ik in onophoudelijke raids mijn machinegeweren leeg op de wilde beesten die tussen de bomen en de bergen op me af komen. Boven de lavazee zet ik het complete arsenaal zelfzoekende raketten en ultrasonische geluidsgolven in om vliegende dino's van me af te houden. De vijand hou ik met stevig wapengeweld op afstand en het geeft een enorme kick om lekker agressief te kunnen zijn zonder dat dat consequenties heeft. Ik knal alles kapot wat beweegt en sterf als mijn tijd om is. Gelukkig kan ik elk spel met een een paar nieuwe levens weer herstarten.

Oerbeleving
De combinatie van activiteit in een wereld met 3D-beelden zorgt er voor dat mijn actuele beleving vrijwel volledig kan overgaan naar een virtuele wereld die ergens tussen de computer en mijn bewustzijn boven de werktafel zweeft. De wereld om me heen komt op een lager plan en als Loes me wat vraagt vergeet ik antwoord te geven.

Naast de vreugde aan het gevecht bespeur ik in de dinosfeer een soort oerbeleving van het landschap. Als ik tussen de varens en bergen, de bomen en de watertjes rondren, heb ik het idee dat ik in een wereld terecht ben gekomen die beter voelt dan de wereld van hier en nu. De kleuren en de vormen van het oerbos in de dinosfeer zijn een warme mantel waarin je kunt weglopen uit de mensenwereld van steen, staal en glas. De dinowereld is een psychofenomenale ervaring, waarin de betekenis van de dingen geen woorden nodig hebben om betekenis te krijgen. Een orde der dingen - een ongereflecteerde harmonie die uitzichzelf rechtvaardig lijkt, alsof de goden de wereld nog niet hebben verlaten.

Boek
De mytische oerervaring van de dinowereld ken ik ook van vroeger. Wat ik met Nanosaur beleef is hetzelfde als toen ik eens een prachtig boek met kleurentekeningen van dino's kreeg. Een paar illustraties moesten nog als stikker worden ingeplakt en dat maakte het boek helemaal geweldig. In dagdromen bij de plaatjes maakte ik allerlei fantastische avonturen mee met Brontosaurussen, Triceratops en de kwaadaardige T-Rex. De wereld was groen en wreed en uiteindelijk ging iedereen er aan, behalve ik. Ik raakte bevriend met de Triceratops en dat leek me een goede basis voor een lang en gelukkig leven.

Klein en kwetsbaar
Als ik mijn persoonlijk ervaring met de kinderspelende dinoziel in een cultuurpsychologische voorstelling probeer te vangen zou ik zeggen dat de dinoverbeelding het kinderlijk besef van de eigen kleinheid relativeerd. Een kind dat over dino's fantaseert realiseert al snel dat een mens met blote handen weinig kans maakt op overwining als het op een krachtmeting aankomt. Daarbij groeit het besef dat deze situatie niet alleen voor het kind zelf geldt, maar voor ieder ander mens in de wereld. In de sociale perceptie van de wereld nivelleert dit inzicht de status van de anderen en wordt het kind groter en sterker. Doordat het de zwakte van anderen realiseert, wordt het kind zich bewust van zijn eigen potentiële kracht. De dinofantasie helpt het kind af te rekenen met zijn Calimerocomplex, de negatieve grondervaring van de wereld, waarin het kind door de omgeving vanwege zijn kleine kind-zijn niet serieus wordt genomen. Door vriendschap te sluiten met dino's bereidt het kind zich voor op een wereld waarin het zelf zeggenschap kan vergaren.

Groot en sterk
Dino’s geven kinderen gevoelens en begrip van macht en kracht, en stimuleren zo een relativerende kijk op de sociale en fysieke verhoudingen in wereld van de dingen en de mensen. De kracht en de grootte van de dino maakt het kind duidelijk dat alles wat sterk, in beginsel ook zwak is, en dat het sterke mettertijd kan en zal verdwijnen. De verhouding tot 'de groten' die het hier en nu van het kind domineren (nare andere kinderen, lastige volwassenen) heeft geen permanente status, maar zal vroeg of laat veranderen. Vriendschap met de dino's geeft vertrouwen in de toekomst.

Zo bezien zijn volwassen mannen en vrouwen die nog in de dinosfeer verblijven nog niet in gelegenheid geweest om aan hun 'kleine' status in de wereld te ontkomen en toereikende zeggenschap te vergaren. Maar het kan natuurlijk net zo goed dat deze gedachtenflux onzin is en dat een dinotik juist een uitstekende manier is om oude en nieuwe frustraties met beelden en symbolen te lijf te gaan. Misschien heeft de dinosfeer helemaal geen gefrustreerde machtsdimensie, maar voeden dinoliefhebbers juist graag hun innerlijke kind, zolang het niet dood is en leeft.

Illustratie: In A Sound of Thunder nemen mensen het op tegen een soort aapdino's. Als een groep wetenschappers aan tijdreizen gaat doen komen de monsters op tijdsgolven de evolutie binnen.

Technodraai
De dinosfeer krijgt in games en film een nieuwe dimensie door de verbinding met toekomsttechnologieën. Biogenetica, klonen, quantumfysica, tijdreizen en alternatieve paden van evolutie raken in sublieme fantasieën met elkaar versmolten. Nanosaurus, Jurassic Park, Peter Jackson's King Kong, en de A Sound of Thunder (2005) stuwen de beleving van de dinosfeer naar nieuwe hoogten.

De lijn van de technodinoverhalen is in alle verbeeldingen ongeveer hetzelfde: de spelers proberen de evolutionaire gedrochten te beheersen voor een hoger doel, schoonheid, commercieel gewin of wetenschap. Maar als de technologieën die daarvoor worden ingezet de oerkrachten aanraken, gaat het mis. Mens ontmoet monster en de pleuris breekt uit. De rust in de dinosfeer blijkt fragiel en is niet zomaar hersteld.

Psychofenomalie in de technologische beleving van de dinosfeer is de subflux van een fantast, die niet in de gaten heeft dat hij fantaseert en veronderstelt dat met een overwinning op de prehistorische reptielen automatisch ook zeggenschap in de wereld van steen en glas is gewonnen. Dat is waarschijnlijk niet het geval. En daarom is het belangrijk om het niet al te persoonlijk te nemen als je een spelletje wint of verliest, want met kwaaie verliezers en borstkloppende winnaars wordt niet graag gespeeld. Ze zetten zich buitenspel en raken verbitterd, maar hier moet ik een andere keer maar eens op door.

How goes it?

De vorige keer dat ik over Amy Winehouse blogde, heb ik Sharon Jones & The Dapkings zitten promoten. Die traden op in Paradiso en ik zag toen even over het hoofd dat Amy de volgende dag in de Heinekenhal zou optreden. Mijn fan-dom gaat niet heel erg diep, denk ik, want hoewel ik achter kaartjes aan had kunnen gaan, had ik daar ff geen zin in.

Maar gelukkig is er YouTube en kun je achteraf alsnog het optreden zien alsof je er bij staat. Gezellig toch die Nederlandse concertgangers, ze zingen mee uit volle borst.

But how goes it with Amy? Haar 'Europese tournee' heeft ze afgesloten met een optreden bij de Europese MTV Awards en inmiddels is ze weer terug in Engeland om foto's te nemen voor een campagne tegen gehoorbeschadiging. Hoewel ze zich op de tour redelijk goed heeft gehouden (dieptepunt: een nacht in een gevangeniscel in Noorwegen met een zak wiet), heeft ze het continent uiteindelijk toch in een spoor van vernieling verlaten. Voor het begin van de MTV-show heeft Amy haar kleedkamer volledig in puin geholpen. Snoop Dogg was toevallig getuige en die heeft de scene very unsnoop zonder commentaar verlaten. Het optreden zelf wordt op het internet als een van haar beroerdste optredens ever aangemerkt. You even make Britney look like a pro, blogt een scherpschutter.

Het verhaal doet de ronde dat Amy grote problemen heeft met haar kerel, Blake Fielder. De tour ging okee totdat hij als een zombie uit hel kwam opdraven en de ellende weer vrij spel kreeg. Een foto van het stel bezorgt me kouwe rillingen, jezus wat ziet die gozer er slecht uit.

Het schijnt dat Amy en Blake voortdurend ruzie hebben en dat iedereen doodongelukkig wordt van de relatie. Van foto's waarop Amy in tranen door de straten van München doolt, word ik ook helemaal verdrietig.

Op het web kom ik nog een clip tegen waarin Amy quasi nonchalant een tijdschrift bij een sigarenwinkel wegpikt. Aan het eind van het filmpje zie je dat Amy bij de winkeldeur wordt opgewacht door een horde fotografen en filmers die de gebeurtenis vastleggen.
'Dat kind heeft geen leven meer,' zeg ik verontwaardigd als Loes de kamer binnenkomt. 'Het is net lady Di, met al die paparazzi.'
'Dat komt omdat mafketels als jij voortdurend zitten te koekeloeren wat ze allemaal uitvreet,' zegt Loes venijnig als ze het filmpje heeft gezien.
Mafketel? Moi?

Amynation

Met een half oog op Idols heb ik zitten rommelen met een idee voor een animatie dat ik kreeg toen ik Amy's oogtrace voor dit webboek maakte. Ik heb geprobeerd een serie plaatjes achter elkaar te zetten en uit een witte achtergrond een zwarte figuur tevoorschijn te laten komen die uiteindelijk volledig zwart over het scherm uitvult (Back to Black).

De vrije vorm is mooi, maar de vervloeiing is matig. Ik dacht dat de symbiose vanzelf de moeite waard zou zijn, maar dat is niet helemaal het geval. Ik heb geprobeerd een kernplaat in het midden te zetten, maar dat is het ook niet helemaal. Je moet zoiets toch designen om het perfect te krijgen. Het muziekje er onder (Back to Black?) geloof ik verder wel.

Hoe gaat het ondertussen met Amy? The Bacckest Singer in the World heeft een duet opgenomen met George Michael en is de studio ingeklommen met Peter Doherty van de Babyshambles. In Berlijn heeft ze een soort van Europese tournee geopend. De dag erop is ze in Noorwegen opgepakt met een zak weed en heeft ze de nacht doorgebracht in kille cel.

Amy's vader Mitch- taxichauffeur in London - heeft samen met Ron Wood - gitarist van de Rolling Stones - naar Amy's husband gewezen - Blake Fielder-Civil - als bron van de escalerende ellende van de zangeres. Iemand suggereert dat Amy maar beter kan blowen, dan snuiven, spuiten en slikken. Mijn idee. Maar al met al wordt het er niet makkelijker op.

Interessanter is misschien wel dat de blaaspartijen op Back to Black worden gespeeld door The Dap-Kings, huisgroep van het Amerikaanse soullabel Daptone en steunband van zangeres Sharon Jones. Vurige funk en retrosoul die misschien niet zulke rillingen rolt als Amy Debrilemi, maar Sharon Tones & her Dap Kings treden gewoon op en dat klinkt allemaal hardstikke gezellig. Donderdag 25 oktober, 20:00, Paradiso.

Diva's

12/10/07 Diva's
In de bus naar Groningen zitten een paar jonge dames achter ons. Ze hebben op het muziekfestival op Schiermonnikoog gezongen en zijn net als wij op weg naar huis. De dames zijn al een paar dagen samen, maar ze kletsen er op los alsof ze elkaar net zijn tegen gekomen. Ik pak wat zinnen uit de lucht die door de bus vliegen.

Slobberwijn
'Het was gezellig gisterenavond.'
'Ja, het was heel gezellig.'
'De wijn was lekker.'
'Het was lekkere slobberwijn.'
'Het was heerlijke slobberwijn.'
'Ik heb acht glazen gedronken en ik was niet eens teut, terwijl ik er normaal heel gevoelig voor ben.'

Ouwe kerel
'Wie was eigenlijk die ouwe kerel die piano speelde?'
'Dat was een of andere opa die ze van het eiland hadden geplukt.'
'Dat hadden ze beter niet kunnen doen.'
'In plaats van dat ie nou gewoon zn muziek speelde en verder niks.'
'Hij zat enorm te zweten.'
'En hij speelde behoorlijk stroef.'
'Hij was echt veel te oud.'

Telefoonrekening
'M. is ook een apart figuur.'
'Hij zingt wel aardig.'
'Hij is bariton.'
'Maar hij is niet heel erg getalenteerd.'
'Hoe is hij er eigenlijk bij gekomen?'
'Hij ziet er goed uit.'
'M. heeft de looks.'
'En hij heeft een uitgebreid netwerk.'
'Hij kent iedereen en iedereen kent hem.'
'Het is wel een goeie kerel hoor.'
'Als je iets aan hem vraagt zit hij gelijk 10 mensen voor je te bellen.'
'Nou, zijn telefoonrekening zou ik niet willen hebben.'
'Nee ik ook niet.'
'Hij belt zeker voor 200 euro in de maand.'

Parelvissers
'Hij praat wel veel over wie hij allemaal belt en wie hij allemaal kent.'
'Dat komt omdat hij geen eigenwaarde heeft.'
'En geen persoonlijkheid.'
'Ik heb hem van dichtbij meegemaakt en hij heeft in zn jeugd geen andacht gehad.'
'Hij is de helft van een eeneiïge tweeling.'
'Dan krijg je dat.'
'Je moet je er niet op verkijken hoor, maar in ons vak lopen een hoop eenzame figuren rond.'
'Dat maakt het juist interessant.'
'Kijk, restaurant de Parelvissers.'
'Wat leuk.'

Tiefgang
Voor me leest een man de krant. 'Weg met der Tiefgang' is de kop van een artikel.
'De binnenkant was helemaal grijs,' zegt een passagier tegen de buschauffeur.
'Wat zijn we toch ook een diva's met al die bagage,' zegt één van de zangeressen als we bij station Groningen aankomen en ons opmaken om de bus te verlaten. De opmerking is grappig bedoeld, maar niemand reageert en de grap blijft een beetje koud in de lucht hangen.

18/10/10 Droge Haring

Bloglezer vraagt zich af of de dames op Schiermonnikoog misschien een aubade aan de droge haring hebben gebracht en stuurt een liedje mee. Dat is zeker de moeite waard om eens mee te zingen.

Al van de droge haring willen wij zingen
Ter ere van zijn kopje willen wij springen
't Is van zijn kop,
Spring nu maar op
't Is van de droge haring!

Al van de droge haring willen wij zingen
Ter ere van zijn oogje willen wij springen
't Is van zijn oog,
Spring nu maar hoog
't Is van de droge haring!

Al van de droge haring willen wij zingen
Ter ere van zijn balgje willen wij springen
't Is van zijn balg,
Spring nu maar half
't Is van de droge haring!

Al van de droge haring willen wij zingen
Ter ere van zijn startje willen wij springen
't Is van zijn start,
Spring nu met hart
't Is van de droge haring!

Vikke dette kannenpoek

09/10/07
We zijn met de boot naar Schiermonnikoog gegaan en ik heb gezien:

• Twee mannen met pakken aan en brillen met dikke glazen op de neus, die op station Groningen mensen wegduwen om in de bus naar Lauwersoog te komen.
• Een moeder die vertederd naar haar spelende kinderen kijkt en daarbij onophoudelijk op haar onderlip kauwt. Laatst signaleerde ik al een blafneurose, hier is sprake van een kauwneurose.
• Een vader, moeder en kinderen met een bolderkar die in de haven van Schiermonnikoog mensen wegduwen om in een taxi te komen.
• Enorm veel rare snuiters gekleed in groene kleding met een verrekijker om hun nek. Op de meest onverwachte plekken kom je ze tegen en staan ze alleen of in groepjes met de verrekijkers naar de boomtoppen te koekeloeren. Ze vertellen elkaar daarbij hard op welke vogels ze zien. 'Er zitten twee koolmezen,' heb ik al gehoord en 'kijk, een houtduif'. Wat mij vooral treft is de trivialiteit van de vogels die de vogelaars waarnemen, houtduiven en koolmezen, in plaats van dubbelbont gespikkelde grutto's en bedelmonnikstuiteraars. Loes en ik hebben inmiddels het grapje om bij elke zeemeeuw die we zien de handen als een verrekijker voor de ogen te draaien en te zeggen 'kijk, ik zie een zeemeeuw'.

• Terwijl op het strand een groep vogelaars met kolossale verrekijkers naar de meeuwen staan te kijken, fotografeer ik een paar dode meeuwen.
• Een tractor maait het gras op de weilanden en een ander zamelt het afgesneden gras in.
• Op een terras heb ik vogels zitten kijken die van slagroom met koffie houden.
• Een dikke vette pannenkoek gegeten en daarna geprobeerd vikke dette kannenpoek te zeggen. Dat valt nog niet mee, zeker niet als je tien keer achter elkaar doet.

Big Boys

Big Boys
Niet alleen Prince is een fan van Amy Winehouse. Ook Paul Weller, Elton John en George Michael zijn uit de kast gekomen als fans van Amy. Ook hebben de mannen zich inmiddels uitgelaten over de toestanden rond La Fenomeni. Elton John vindt het allemaal heel erg erg (de man vindt alles erg). Volgens Paul Weller is er niks aan de hand. George Michael vindt dat iedereen Amy met rust moet laten.

Amy dit jaar met de Stones opgetreden en Mick Jagger heeft haar uitgenodigd om een tijdje bij hem te komen wonen. Lijkt me geen gek idee. Kan ze op Mustique in de schaduw van de rock and roll legende een beetje oefenen hoe ze met wereldroem kan omgaan.

Vette jus
Als ik eerlijk ben baal ik wel dat de big boys Amy in de gaten hebben. Ik was met een email begonnen om te vragen of Amy zin zou hebben om naar Amsterdam te komen. Ze zou bij mij wel een paar weken op de logeerkamer kunnen. Overdag kan ze langs de grachten slenteren om inspiratie op te doen of naar de coffeeshop om een rustig blowtje te roken en een praatje te maken met de jongens uit de buurt. s Avonds eten we aardappelen met dikke jus - want er moet vet op die botten - en na het toetje kunnen we jammen en materiaal maken voor een nieuwe CD. Ik heb het idee bij Loes gechecked en zij is helemaal accoord, zolang ik Amy maar niet probeer te versieren.

Mick Jagger
Maar ja, nu Mick Jagger zich ermee bemoeit zijn mijn kansen waarschijnlijk verkeken. Tegen zijn paleizen all over the globe legt mijn logeerkamer het af. En Jagger heeft ongetwijfeld hordes muzikantstudios paraat om up class te jammen, terwijl ik niet verder kom dan een oude casetterecorder en een roestige ragtimegitaar. Nou ja, ik laat het mailtje voor wat het is, maak er een webbellogje van en luister nog een keer naar Tears dry on their own.

Blaftik

Door de miezerige regen fiets ik naar de kapper in m'n oude buurtje. Het is er druk en tussen twee mannen die zwijgend in een tijdschrift bladeren neem ik plaats op een gammele klapstoel om te wachten op mijn knipbeurt. De kappersassistente geeft me een kopje koffie en als ik een slok neem valt het lawaai me op dat als een reutelende keukenketel komt aangewaaid uit de hoek waar de dames worden gecoiffeerd. Jong en oud, kapster en klant, de verzamelde dames kakelen een berg woorden bij elkaar van praatje pot, beppen, ouwenelen, nog een kopje koffie Naomi, lekker, en wat een klereweer.

Ultrasonisch
Als het mijn beurt is om in de mannenhoek door kapper Piet onder handen te worden genomen, wordt een vrouw die net uit een ultrasonische haarhelm is bevrijd op een stoel naast mij geplant. Onmiddelijk steekt ze van wal dat de wasbak niet goed staat en dat ook de krullers, knijpbranders, papilotten of weet ik welke dingen in haar haar zijn gedraaid toch net iets te strak zitten. Piet wil de wasbak verstellen maar ze zegt dat het toch wel in orde is en vervolgens wasemt ze een wolk woorden uit waarin ze vertelt dat ze al maanden op Texel woont en dat alles daar eigenlijk beter is, vooral de modezaken.

Lunchroom
Dan informeert ze waarom de lunchroom aan de andere kant van de markt eigenlijk al de hele zomer gesloten is en in één adem speculeert ze door dat dat komt omdat de zaken al een tijd lang minder goed gaan en dat er wellicht financiële problemen zijn? Kapper Piet grijpt in en meldt dat de mensen van de lunchroom deze zomer een maand in Frankrijk zijn geweest en verder niks bijzonders. Via de spiegel kijkt de vrouw Piet onderzoekend aan en ze vraagt hoe oud de kinderen van Naomi inmiddels zijn.
'Laura is 3 en Ralf is 5,' aldus kapper Piet.

'O ik dacht dat Ralf nog maar 4 was, maar hij is al 5.' Ze draait aan een haarlok die in een stuk zilverpapier is gewikkeld en ze kijkt naar zichzelf in de spiegel.
'Wat gaan de jaren toch snel hè. Is Ralf werkelijk al 5? Goh. Nou ja. Soms heb ik het idee dat je zo maar een jaartje overslaat. Raar is dat toch hè? 5 jaar al weer. Je gelooft het bijna niet.'
'Allejezus,' valt me opeens binnen. 'Kapper Piet moet dit gelul elke dag aanhoren.'

Blaftik
Als ik na de kapper bij de vishandel uit Volendam nog een lekkerbekkie eet, komt er een vers gecoiffeerde dame binnen met een Maltezer leeuwtje aan de lijn.

'Ik sis en hij zit gelijk in de boom,' praat ze hardop in zichzelf. 'Raar beest.'
De vrouw kijkt me vlug aan, glimlacht lief en dan ... keft ze even. Ik weet eerst niet zeker of ik het goed hoor, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat zij en niet haar hondje heel even een hoog en hard blafje geeft. Oe.

Als ze verder de winkel in loopt en tussen de andere klanten voor de counter gaat staan, blijft ze in zichzelf praten. En verdomd, elke zin sluit ze af met een kort maar onmiskenbaar, doordringend hoog blafje.
'Ja, het is weer voor een visje. Oe. Gisteren was het niet zo slecht. Oe. En morgen. Oe. Wordt het weer beter.'
Ik geloof mn oren niet en als vrouw en hond de winkel weer verlaten en in het winkelend publiek opgaan, hoor ik haar geblaf nog zeker 20 seconden boven de mensenmassa uitkomen. God, ik hoop voor kapper Piet niet dat iedere praatneurose in een blafneurose eindigt, want dan is er werkelijk zwaar weer op til.

Ellende op TV

Waarom zijn er op televisie toch zo allejezus veel programma's over ziekte, dood, ongeluk, leven met een handicap, moeilijk opvoedbare kinderen kankertherapie en andere droevenis van het menselijk bestaan? Het zou kunnen dat de kijkers er baat bij hebben dat zulke programma's worden uitgezonden, dat het hen helpt bij de problemen die zij zelf hebben.

Maar hebben mensen in real life nou veel ellende? Volgens mij valt dat reuze mee. Sommigen mensen hebben elke dag veel ellende en de meesten hebben dat af en toe. Ik denk wel dat mensen veel onvrede hebben, omdat ze het niet zo goed hebben als ze zouden willen. Ze hebben niet zoveel geld, niet zoveel spullen, niet het huis, niet de droombaan, niet de droompartner, niet de droomkinderen die ze denken nodig te hebben om onbekommerd gelukkig te zijn.

En volgens mij zijn ellende-programma's daarom populair. De stroom van aanhoudende onvrede over de eigen middelmatigheid kan worden geneutraliseerd met een stroom beelden over andermans ongeluk. Als je jezelf niet helemaal happy voelt, is het altijd prettig om te zien dat anderen er ronduit beroerd aan toe zijn. Dan valt het met jou allemaal nog wel mee.

Fucked Up Idiot

Prince
Ik ben niet de enige, ook Prince heeft verklaard een fan te zijn van Amy Winehouse. Bij de optredens die Prince afgelopen maand in London heeft gegeven (21 in totaal), hebben ze samen een paar liedjes gezongen. Op de afterparty welliswaar, maar Amy zal gedacht hebben dat ze zo'n kans niet mag laten lopen.

The Hives
Ergens op internet zegt zanger Howlin' Pele Almqvist dat Amy nooit zoveel problemen met drank en dope zou hebben als ze in een band zou spelen. Howlin' Pete zingt in een band die zich vernoemd heeft naar het bijenkorfkapsel van Amy: The Hives.

We've had a few scares but we support and look after each other.

Aardige gedachte. Amy speelt niet ín een band, ze speelt mét een band. En de band speelt met haar. Het probleem met zo'n begenadigde zangeres als Amy is dat mensen - inclusief zijzelf - veel geld aan het talent willen vedienen. Als zo'n zangeres zonder band de wereld van het serieuze geld wordt binnengeloodst is het lastig om haar 'terug' in een bandsituatie te krijgen. En ook niet noodzakelijk. Om plaatjes te verkopen heb je op de eerste plaats muzikanten nodig, en niet per se een band. Amy zingt overigens wel net alsof ze ín een band zit, maar dat komt volgens mij omdat ze de downbeat volgt.

Skyline
Ook begrijp ik dat Amy een fan is van de schilder John Virtue, een artiest die zn dagen doorbrengt met het schilderen van de skyline van London. Net als Amy zit John in een Back to Black periode.

Fucked Up Idiot
KT Tunstall heeft over Amy gezegd, dat ze een fucked up idiot is die meer bezig is met haar gedrag buiten dan op de bühne. "Amy wil te graag de junky zijn, die iedereen in haar ziet," zegt Tunstall ergens op internet. Daar moet je even over nadenken om het te begrijpen.

KT Tunstall blijkt ook zangeres te zijn. Ze vergelijkt zich graag met Amy en probeert zich te profileren als een verstandige meid in showbizz, die meer om vrienden geeft dan om geld. In een filmpje op YouTube danst ze liever dan dat ze gitaar speelt. Wat ik nou wel grappig vind is dat KT () misschien wel verstandiger is dan Amy, maar dat ze nog niet een splinter heeft van haar soul.

Hold on KT.

Video: KT Tunstall - Hold On

Amy Fenomeni

Fascinatie
Amy Winehouse. Zelden zo'n goeie stem gehoord, zelden zo door een zangeres gefascineerd geweest. De eerste keer dat ik Tears Dry On Their Own hoorde, kwamen bij het refrein bij mij spontaan de waterlanders op. Honkel tubel tonkel, Black Soul Choir, doreminale timing.

Tears Dry On Their Own
Toen ik realiseerde wat een geweldig nummer Tears Dry On Their Own is - en wat een waanzinnig mooie tekst - ben ik Amy gaan googelen. Ze is 24 jaar (ik dacht 42), ze is joods (ik dacht zwart), ze komt uit London (ik dacht Detroit) en als ze niet zingt praat ze Cockney. Ze zingt, speelt een beetje gitaar en schrijft haar eigen teksten over liefdesverdriet en depressies, waar ze er heel wat van in huis schijnt te hebben. Ze zuipt zich vaker het apenlazerus dan goed voor haar is en haar platenmanager heeft geprobeerd haar in een afkickkliniek te krijgen. Dat zag Amy niet zitten en daar heeft ze Rehab over geschreven, het lied dat haar dit jaar wereldberoemd heeft gemaakt.

Video: Amy Winehouse - Tears Dry On Their Own

Escapaders
Ik ben Amy blijven googelen. Fascinerend vind ik niet zozeer haar onverzadigbare drank- en dopelust (naast drank rookt ze crack, heroïne en andere enge middelen), maar het feit dat haar escapaders van dag tot dag medogenloos op internet worden vastgelegd. Amy betaalt de prijs van de roem en waar ze verschijnt wordt ze gefilmd, gefotografeerd, geanalyseerd en beschreven. Zo weet ik bijvoorbeeld dat Amy vorige week door het raam een pakketje van de postbode heeft aangenomen. De week daarvoor heeft ze bij een tankstation een New Musical Express gejat. En de week daarvoor heeft ze op een of ander Carribisch eiland haar hotelkamer ondergekotst. Over die kotspartij zijn op internet uitspraken van het hotelpersoneel te vinden, inclusief indicaties van de tijd die nodig is geweest om de boel weer schoon te maken.

Amy Fenomeni
Amy is een fenomeni en ik ben zeer benieuwd hoe het met haar verder gaat. Aangaande haar persoonlijke misere betreft zou ik het liefst zeggen dat ik een bezorgde fan ben, maar ik merk dat m'n oortjes daar toch net iets te rood voor gloeien als ik mn mailbox check op nieuwe snippers over het supertalent. Amy schijnt wel aan een nieuwe CD te werken en dat is maar goed ook, want Amy heeft nog een beetje te weinig van zich laten horen om al de mythische dood van een superster te kunnen sterven.

Lucht

Niets is irritanter dan dat je met iemand staat te praten en dat er een ander bij komt die het gesprek spontaan overneemt. Dat je denkt 'wat is dit voor een aso, ben ik lucht of zo' en dat je vervolgens moeite moet doen om het gesprek terug te pakken..

Swastika

Via GoogleEarth is ontdekt dat een stelletje barakken op de Amerikaanse marinebasis bij Coronado gebouwd zijn in de vorm van een hakenkruis. Fascinerend natuurlijk, het symbool van nazi-kwaad in beton gegoten in Amerika.

De Amerikaanse marine heeft gezegd dat de gebouwen in gebruik blijven, maar dat $600.000 is uitgetrokken om de boel te camoufleren.

Een duidelijke verklaring hoe het gebouw is ontstaan ben ik niet tegengekomen. Iemand bericht dat het gebouw gemaakt is om in tweede wereldoorlog aan Duitse en met name Japanse oorlogsvliegers duidelijk te maken dat op de basis Duitse krijgsgevangenen zijn opgesloten en zo bombardementen op de basis te voorkomen. Ergens anders lees ik dat de gebouwen in 1963 zijn gebouwd, dus dat lijkt me geen sterke verklaring.

Autovrije dag

Vanmorgenvroeg kregen we het idee om naar Wijk aan Zee te gaan voor een ochtendwandeling langs het strand. Loes en ik hebben geen auto, maar als we er een nodig hebben huren we een wagen van Greenwheels. De standplaats van de autosharetoko is hier 200 meter verderop en via de website bestel je een auto. Hardstikke handig.

De site van Greenwheels meldt alleen dat er in Amsterdam vandaag een autovrije dag is. Je mag de stad wel uit met je auto, maar voor 5 uur kom je er niet meer in.

Allejezus, het hele jaar fietsen en wandelen we tussen de stinkende auto´s van provinciaaltjes die niet thuis kunnen blijven en nu willen we ook eens een rondje rijden en mag dat niet. Nou ja, niet getreurd, kleinzieligheid is de moeder van alle ongenoegen. We zijn door Oost naar het strand van Blijburg gewandeld en eigenlijk is dat veel leuker dan Wijk aan Zee. Ik snap opeens ook weer waarom provinciaaltjes zo graag naar de stad komen: Amsterdam heeft alles.

Ramadan

Vandaag heb ik een collega die zonder lunch zat een broodje aangeboden. De collega bedankte vriendelijk.
"Hoe kun je dat nou vragen," bemoeide een andere collega zich er mee. "Het is ramadan." Ik ben geen moslim en dat was mij even ontgaan.

Opmerkelijk wel dat de bemoeizuchtige collega me onbehoorlijkheid verweet. Ik zou iets fout doen, omdat ik niet op de hoogte ben van de multiculturele wetenswaardigheden van onze samenleving. Dat wordt op eieren lopen, ik weet ook niet wanneer het carnaval is, of wanneer het visseizoen begint.

Overigens, deze site weet het wel, en nog van alles meer.

Stadsgesprek

Ben bij een of ander stadsgesprek geweest over hoe de verschillende groepen in de stad (jongeren, ouderen en alles wat er tussen zit) onder toenemende vergrijzing met elkaar kunnen blijven samenleven. Niemand leek zich erg druk te maken over mogelijke problemen en er werden ook niet heel interessante dingen gezegd, behalve dat oudere mensen banger zijn voor eenzaamheid dan overlast.

Verslaafd

Een man met een slappe hoed op zn hoofd fietst op het fietspad voor me. "Jij zegt dat ik verslaafd ben en dat ik moet stoppen met mn pillen," roept hij hard over straat tegen niemand in het bijzonder. "Maar jij bent een grote klootzak".

Op de stoep schrikken een jongen en een zwangere vrouw op van het plotselinge verbale geweld. "Jij bent een gore klootzak," gaat de man met de slappe hoed verder. "Je bent een gore klootzak en je bent zelf de grootste junk die er is. Je bent verslaafd aan de hardste drug die er is ... alcohol."

Tijdens het passeren haalt de jongen zijn voorhoofd naar de zwangere vrouw op. "Die vent is gek," zegt hij tegen haar en zij lacht naar hem terug.

Dode duif

Om de hoek is een auto over een duif gereden. Het beest is zo plat als een dubbeltje en z'n ingewanden liggen uit z'n arme dode duivenbuik.

Wat moet je in godsnaam doen om zo'n beest van de straat te krijgen? Met een stokje de boel lospeuteren en de gepureerde resten afslaan in een vuilniszak?

Mn buren hebben ooit de dierenambulance gebeld omdat er een dode rat in de goot lag. Ik moest hard lachen, omdat ik me niet kon voorstellen dat de dierenambulance zou komen om een dooie rat op te halen, maar mooi dat de ambulance wel kwam.

Ik heb nu even geen zin om te bellen of te peuteren. Misschien dat ik de buren een seintje kan geven.

Healthy People

De laatste tijd drink ik bessensap van het merk Healthy People. Lekker spul, al irriteer ik me mateloos aan de schenktuit van het pak.

Als het glas tijdens het schenken ongeveer halfvol raakt, spat de schenkstraal plotseling alle kanten op en komen het aanrecht, de keukenmuur en niet te vergeten mn wenkbrauwen onder de blauwrode sapdruppels te zitten. Vervolgens ben ik 10 minuten bezig om de boel weer schoon te poetsen.

Ja, ja, in Darfoer hebben ze problemen, maar in Nederland is het ook niet altijd makkelijk hoor.

Blinded by the Sun

En jij zou niet pissig worden als je 24/7 op een webpagina heen en weer moest bungelen?

And you wouldn't get mad if you had to swing a webpage 24/7?

De derde as

Punt van waarneming is een punt op de z-as. Zon draait om de y-as.


Punt van waarneming is een punt op de z-as. Zon draait om de x-as.


Punt van waarneming is een punt op de z-as. Zon draait om de x-as in een hoek van 45 graden.

Maar dit is allemaal 3D en daar doe ik voorlopig eens even helemaal niets mee.

A path in your mind

What you have been obliged to discover by yourself leaves a path in your mind which you can use again when the need arises. G. C. Lichtenberg.

De quote van Lichtenberg kwam ik tegen bij het zoeken naar een manier om een zonnetje te animeren. Zeer waar, dat er zo'n path in your mind is dat je opnieuw kunt bewandelen. Er blijkt allerlei meetkunde nodig om een zon de lucht in te krijgen en die kennis was diep weg gezakt in de archieven van m'n geest. Maar nietemin ... de stelling van Pythagoras ... sinus, cosinus, tanges, graden, radialen, cirkel, elips ... de hele rimram blijkt nog aanwezig.

Het helpt wel dat er op internet van alles over geschreven wordt.