Waarom zijn er op televisie toch zo allejezus veel programma's over ziekte, dood, ongeluk, leven met een handicap, moeilijk opvoedbare kinderen kankertherapie en andere droevenis van het menselijk bestaan? Het zou kunnen dat de kijkers er baat bij hebben dat zulke programma's worden uitgezonden, dat het hen helpt bij de problemen die zij zelf hebben.
Maar hebben mensen in real life nou veel ellende? Volgens mij valt dat reuze mee. Sommigen mensen hebben elke dag veel ellende en de meesten hebben dat af en toe. Ik denk wel dat mensen veel onvrede hebben, omdat ze het niet zo goed hebben als ze zouden willen. Ze hebben niet zoveel geld, niet zoveel spullen, niet het huis, niet de droombaan, niet de droompartner, niet de droomkinderen die ze denken nodig te hebben om onbekommerd gelukkig te zijn.
En volgens mij zijn ellende-programma's daarom populair. De stroom van aanhoudende onvrede over de eigen middelmatigheid kan worden geneutraliseerd met een stroom beelden over andermans ongeluk. Als je jezelf niet helemaal happy voelt, is het altijd prettig om te zien dat anderen er ronduit beroerd aan toe zijn. Dan valt het met jou allemaal nog wel mee.
Prince Ik ben niet de enige, ook Prince heeft verklaard een fan te zijn van Amy Winehouse. Bij de optredens die Prince afgelopen maand in London heeft gegeven (21 in totaal), hebben ze samen een paar liedjes gezongen. Op de afterparty welliswaar, maar Amy zal gedacht hebben dat ze zo'n kans niet mag laten lopen.
The Hives Ergens op internet zegt zanger Howlin' Pele Almqvist dat Amy nooit zoveel problemen met drank en dope zou hebben als ze in een band zou spelen. Howlin' Pete zingt in een band die zich vernoemd heeft naar het bijenkorfkapsel van Amy: The Hives.
We've had a few scares but we support and look after each other.
Aardige gedachte. Amy speelt niet ín een band, ze speelt mét een band. En de band speelt met haar. Het probleem met zo'n begenadigde zangeres als Amy is dat mensen - inclusief zijzelf - veel geld aan het talent willen vedienen. Als zo'n zangeres zonder band de wereld van het serieuze geld wordt binnengeloodst is het lastig om haar 'terug' in een bandsituatie te krijgen. En ook niet noodzakelijk. Om plaatjes te verkopen heb je op de eerste plaats muzikanten nodig, en niet per se een band. Amy zingt overigens wel net alsof ze ín een band zit, maar dat komt volgens mij omdat ze de downbeat volgt.
Skyline Ook begrijp ik dat Amy een fan is van de schilder John Virtue, een artiest die zn dagen doorbrengt met het schilderen van de skyline van London. Net als Amy zit John in een Back to Black periode.
Fucked Up Idiot KT Tunstall heeft over Amy gezegd, dat ze een fucked up idiot is die meer bezig is met haar gedrag buiten dan op de bühne. "Amy wil te graag de junky zijn, die iedereen in haar ziet," zegt Tunstall ergens op internet. Daar moet je even over nadenken om het te begrijpen.
KT Tunstall blijkt ook zangeres te zijn. Ze vergelijkt zich graag met Amy en probeert zich te profileren als een verstandige meid in showbizz, die meer om vrienden geeft dan om geld. In een filmpje op YouTube danst ze liever dan dat ze gitaar speelt. Wat ik nou wel grappig vind is dat KT () misschien wel verstandiger is dan Amy, maar dat ze nog niet een splinter heeft van haar soul.
Fascinatie Amy Winehouse. Zelden zo'n goeie stem gehoord, zelden zo door een zangeres gefascineerd geweest. De eerste keer dat ik Tears Dry On Their Own hoorde, kwamen bij het refrein bij mij spontaan de waterlanders op. Honkel tubel tonkel, Black Soul Choir, doreminale timing.
Tears Dry On Their Own Toen ik realiseerde wat een geweldig nummer Tears Dry On Their Own is - en wat een waanzinnig mooie tekst - ben ik Amy gaan googelen. Ze is 24 jaar (ik dacht 42), ze is joods (ik dacht zwart), ze komt uit London (ik dacht Detroit) en als ze niet zingt praat ze Cockney. Ze zingt, speelt een beetje gitaar en schrijft haar eigen teksten over liefdesverdriet en depressies, waar ze er heel wat van in huis schijnt te hebben. Ze zuipt zich vaker het apenlazerus dan goed voor haar is en haar platenmanager heeft geprobeerd haar in een afkickkliniek te krijgen. Dat zag Amy niet zitten en daar heeft ze Rehab over geschreven, het lied dat haar dit jaar wereldberoemd heeft gemaakt.
Video: Amy Winehouse - Tears Dry On Their Own
Escapaders Ik ben Amy blijven googelen. Fascinerend vind ik niet zozeer haar onverzadigbare drank- en dopelust (naast drank rookt ze crack, heroïne en andere enge middelen), maar het feit dat haar escapaders van dag tot dag medogenloos op internet worden vastgelegd. Amy betaalt de prijs van de roem en waar ze verschijnt wordt ze gefilmd, gefotografeerd, geanalyseerd en beschreven. Zo weet ik bijvoorbeeld dat Amy vorige week door het raam een pakketje van de postbode heeft aangenomen. De week daarvoor heeft ze bij een tankstation een New Musical Express gejat. En de week daarvoor heeft ze op een of ander Carribisch eiland haar hotelkamer ondergekotst. Over die kotspartij zijn op internet uitspraken van het hotelpersoneel te vinden, inclusief indicaties van de tijd die nodig is geweest om de boel weer schoon te maken.
Amy Fenomeni Amy is een fenomeni en ik ben zeer benieuwd hoe het met haar verder gaat. Aangaande haar persoonlijke misere betreft zou ik het liefst zeggen dat ik een bezorgde fan ben, maar ik merk dat m'n oortjes daar toch net iets te rood voor gloeien als ik mn mailbox check op nieuwe snippers over het supertalent. Amy schijnt wel aan een nieuwe CD te werken en dat is maar goed ook, want Amy heeft nog een beetje te weinig van zich laten horen om al de mythische dood van een superster te kunnen sterven.
Niets is irritanter dan dat je met iemand staat te praten en dat er een ander bij komt die het gesprek spontaan overneemt. Dat je denkt 'wat is dit voor een aso, ben ik lucht of zo' en dat je vervolgens moeite moet doen om het gesprek terug te pakken..
Via GoogleEarth is ontdekt dat een stelletje barakken op de Amerikaanse marinebasis bij Coronado gebouwd zijn in de vorm van een hakenkruis. Fascinerend natuurlijk, het symbool van nazi-kwaad in beton gegoten in Amerika.
De Amerikaanse marine heeft gezegd dat de gebouwen in gebruik blijven, maar dat $600.000 is uitgetrokken om de boel te camoufleren.
Een duidelijke verklaring hoe het gebouw is ontstaan ben ik niet tegengekomen. Iemand bericht dat het gebouw gemaakt is om in tweede wereldoorlog aan Duitse en met name Japanse oorlogsvliegers duidelijk te maken dat op de basis Duitse krijgsgevangenen zijn opgesloten en zo bombardementen op de basis te voorkomen. Ergens anders lees ik dat de gebouwen in 1963 zijn gebouwd, dus dat lijkt me geen sterke verklaring.
Vanmorgenvroeg kregen we het idee om naar Wijk aan Zee te gaan voor een ochtendwandeling langs het strand. Loes en ik hebben geen auto, maar als we er een nodig hebben huren we een wagen van Greenwheels. De standplaats van de autosharetoko is hier 200 meter verderop en via de website bestel je een auto. Hardstikke handig.
De site van Greenwheels meldt alleen dat er in Amsterdam vandaag een autovrije dag is. Je mag de stad wel uit met je auto, maar voor 5 uur kom je er niet meer in.
Allejezus, het hele jaar fietsen en wandelen we tussen de stinkende auto´s van provinciaaltjes die niet thuis kunnen blijven en nu willen we ook eens een rondje rijden en mag dat niet. Nou ja, niet getreurd, kleinzieligheid is de moeder van alle ongenoegen. We zijn door Oost naar het strand van Blijburg gewandeld en eigenlijk is dat veel leuker dan Wijk aan Zee. Ik snap opeens ook weer waarom provinciaaltjes zo graag naar de stad komen: Amsterdam heeft alles.
Vandaag heb ik een collega die zonder lunch zat een broodje aangeboden. De collega bedankte vriendelijk. "Hoe kun je dat nou vragen," bemoeide een andere collega zich er mee. "Het is ramadan." Ik ben geen moslim en dat was mij even ontgaan.
Opmerkelijk wel dat de bemoeizuchtige collega me onbehoorlijkheid verweet. Ik zou iets fout doen, omdat ik niet op de hoogte ben van de multiculturele wetenswaardigheden van onze samenleving. Dat wordt op eieren lopen, ik weet ook niet wanneer het carnaval is, of wanneer het visseizoen begint.
Overigens, deze site weet het wel, en nog van alles meer.
Ben bij een of ander stadsgesprek geweest over hoe de verschillende groepen in de stad (jongeren, ouderen en alles wat er tussen zit) onder toenemende vergrijzing met elkaar kunnen blijven samenleven. Niemand leek zich erg druk te maken over mogelijke problemen en er werden ook niet heel interessante dingen gezegd, behalve dat oudere mensen banger zijn voor eenzaamheid dan overlast.
Een man met een slappe hoed op zn hoofd fietst op het fietspad voor me. "Jij zegt dat ik verslaafd ben en dat ik moet stoppen met mn pillen," roept hij hard over straat tegen niemand in het bijzonder. "Maar jij bent een grote klootzak".
Op de stoep schrikken een jongen en een zwangere vrouw op van het plotselinge verbale geweld. "Jij bent een gore klootzak," gaat de man met de slappe hoed verder. "Je bent een gore klootzak en je bent zelf de grootste junk die er is. Je bent verslaafd aan de hardste drug die er is ... alcohol."
Tijdens het passeren haalt de jongen zijn voorhoofd naar de zwangere vrouw op. "Die vent is gek," zegt hij tegen haar en zij lacht naar hem terug.
Om de hoek is een auto over een duif gereden. Het beest is zo plat als een dubbeltje en z'n ingewanden liggen uit z'n arme dode duivenbuik.
Wat moet je in godsnaam doen om zo'n beest van de straat te krijgen? Met een stokje de boel lospeuteren en de gepureerde resten afslaan in een vuilniszak?
Mn buren hebben ooit de dierenambulance gebeld omdat er een dode rat in de goot lag. Ik moest hard lachen, omdat ik me niet kon voorstellen dat de dierenambulance zou komen om een dooie rat op te halen, maar mooi dat de ambulance wel kwam.
Ik heb nu even geen zin om te bellen of te peuteren. Misschien dat ik de buren een seintje kan geven.
De laatste tijd drink ik bessensap van het merk Healthy People. Lekker spul, al irriteer ik me mateloos aan de schenktuit van het pak.
Als het glas tijdens het schenken ongeveer halfvol raakt, spat de schenkstraal plotseling alle kanten op en komen het aanrecht, de keukenmuur en niet te vergeten mn wenkbrauwen onder de blauwrode sapdruppels te zitten. Vervolgens ben ik 10 minuten bezig om de boel weer schoon te poetsen.
Ja, ja, in Darfoer hebben ze problemen, maar in Nederland is het ook niet altijd makkelijk hoor.
