Amynation

Met een half oog op Idols heb ik zitten rommelen met een idee voor een animatie dat ik kreeg toen ik Amy's oogtrace voor dit webboek maakte. Ik heb geprobeerd een serie plaatjes achter elkaar te zetten en uit een witte achtergrond een zwarte figuur tevoorschijn te laten komen die uiteindelijk volledig zwart over het scherm uitvult (Back to Black).

De vrije vorm is mooi, maar de vervloeiing is matig. Ik dacht dat de symbiose vanzelf de moeite waard zou zijn, maar dat is niet helemaal het geval. Ik heb geprobeerd een kernplaat in het midden te zetten, maar dat is het ook niet helemaal. Je moet zoiets toch designen om het perfect te krijgen. Het muziekje er onder (Back to Black?) geloof ik verder wel.

Hoe gaat het ondertussen met Amy? The Bacckest Singer in the World heeft een duet opgenomen met George Michael en is de studio ingeklommen met Peter Doherty van de Babyshambles. In Berlijn heeft ze een soort van Europese tournee geopend. De dag erop is ze in Noorwegen opgepakt met een zak weed en heeft ze de nacht doorgebracht in kille cel.

Amy's vader Mitch- taxichauffeur in London - heeft samen met Ron Wood - gitarist van de Rolling Stones - naar Amy's husband gewezen - Blake Fielder-Civil - als bron van de escalerende ellende van de zangeres. Iemand suggereert dat Amy maar beter kan blowen, dan snuiven, spuiten en slikken. Mijn idee. Maar al met al wordt het er niet makkelijker op.

Interessanter is misschien wel dat de blaaspartijen op Back to Black worden gespeeld door The Dap-Kings, huisgroep van het Amerikaanse soullabel Daptone en steunband van zangeres Sharon Jones. Vurige funk en retrosoul die misschien niet zulke rillingen rolt als Amy Debrilemi, maar Sharon Tones & her Dap Kings treden gewoon op en dat klinkt allemaal hardstikke gezellig. Donderdag 25 oktober, 20:00, Paradiso.

Diva's

12/10/07 Diva's
In de bus naar Groningen zitten een paar jonge dames achter ons. Ze hebben op het muziekfestival op Schiermonnikoog gezongen en zijn net als wij op weg naar huis. De dames zijn al een paar dagen samen, maar ze kletsen er op los alsof ze elkaar net zijn tegen gekomen. Ik pak wat zinnen uit de lucht die door de bus vliegen.

Slobberwijn
'Het was gezellig gisterenavond.'
'Ja, het was heel gezellig.'
'De wijn was lekker.'
'Het was lekkere slobberwijn.'
'Het was heerlijke slobberwijn.'
'Ik heb acht glazen gedronken en ik was niet eens teut, terwijl ik er normaal heel gevoelig voor ben.'

Ouwe kerel
'Wie was eigenlijk die ouwe kerel die piano speelde?'
'Dat was een of andere opa die ze van het eiland hadden geplukt.'
'Dat hadden ze beter niet kunnen doen.'
'In plaats van dat ie nou gewoon zn muziek speelde en verder niks.'
'Hij zat enorm te zweten.'
'En hij speelde behoorlijk stroef.'
'Hij was echt veel te oud.'

Telefoonrekening
'M. is ook een apart figuur.'
'Hij zingt wel aardig.'
'Hij is bariton.'
'Maar hij is niet heel erg getalenteerd.'
'Hoe is hij er eigenlijk bij gekomen?'
'Hij ziet er goed uit.'
'M. heeft de looks.'
'En hij heeft een uitgebreid netwerk.'
'Hij kent iedereen en iedereen kent hem.'
'Het is wel een goeie kerel hoor.'
'Als je iets aan hem vraagt zit hij gelijk 10 mensen voor je te bellen.'
'Nou, zijn telefoonrekening zou ik niet willen hebben.'
'Nee ik ook niet.'
'Hij belt zeker voor 200 euro in de maand.'

Parelvissers
'Hij praat wel veel over wie hij allemaal belt en wie hij allemaal kent.'
'Dat komt omdat hij geen eigenwaarde heeft.'
'En geen persoonlijkheid.'
'Ik heb hem van dichtbij meegemaakt en hij heeft in zn jeugd geen andacht gehad.'
'Hij is de helft van een eeneiïge tweeling.'
'Dan krijg je dat.'
'Je moet je er niet op verkijken hoor, maar in ons vak lopen een hoop eenzame figuren rond.'
'Dat maakt het juist interessant.'
'Kijk, restaurant de Parelvissers.'
'Wat leuk.'

Tiefgang
Voor me leest een man de krant. 'Weg met der Tiefgang' is de kop van een artikel.
'De binnenkant was helemaal grijs,' zegt een passagier tegen de buschauffeur.
'Wat zijn we toch ook een diva's met al die bagage,' zegt één van de zangeressen als we bij station Groningen aankomen en ons opmaken om de bus te verlaten. De opmerking is grappig bedoeld, maar niemand reageert en de grap blijft een beetje koud in de lucht hangen.

18/10/10 Droge Haring

Bloglezer vraagt zich af of de dames op Schiermonnikoog misschien een aubade aan de droge haring hebben gebracht en stuurt een liedje mee. Dat is zeker de moeite waard om eens mee te zingen.

Al van de droge haring willen wij zingen
Ter ere van zijn kopje willen wij springen
't Is van zijn kop,
Spring nu maar op
't Is van de droge haring!

Al van de droge haring willen wij zingen
Ter ere van zijn oogje willen wij springen
't Is van zijn oog,
Spring nu maar hoog
't Is van de droge haring!

Al van de droge haring willen wij zingen
Ter ere van zijn balgje willen wij springen
't Is van zijn balg,
Spring nu maar half
't Is van de droge haring!

Al van de droge haring willen wij zingen
Ter ere van zijn startje willen wij springen
't Is van zijn start,
Spring nu met hart
't Is van de droge haring!

Vikke dette kannenpoek

09/10/07
We zijn met de boot naar Schiermonnikoog gegaan en ik heb gezien:

• Twee mannen met pakken aan en brillen met dikke glazen op de neus, die op station Groningen mensen wegduwen om in de bus naar Lauwersoog te komen.
• Een moeder die vertederd naar haar spelende kinderen kijkt en daarbij onophoudelijk op haar onderlip kauwt. Laatst signaleerde ik al een blafneurose, hier is sprake van een kauwneurose.
• Een vader, moeder en kinderen met een bolderkar die in de haven van Schiermonnikoog mensen wegduwen om in een taxi te komen.
• Enorm veel rare snuiters gekleed in groene kleding met een verrekijker om hun nek. Op de meest onverwachte plekken kom je ze tegen en staan ze alleen of in groepjes met de verrekijkers naar de boomtoppen te koekeloeren. Ze vertellen elkaar daarbij hard op welke vogels ze zien. 'Er zitten twee koolmezen,' heb ik al gehoord en 'kijk, een houtduif'. Wat mij vooral treft is de trivialiteit van de vogels die de vogelaars waarnemen, houtduiven en koolmezen, in plaats van dubbelbont gespikkelde grutto's en bedelmonnikstuiteraars. Loes en ik hebben inmiddels het grapje om bij elke zeemeeuw die we zien de handen als een verrekijker voor de ogen te draaien en te zeggen 'kijk, ik zie een zeemeeuw'.

• Terwijl op het strand een groep vogelaars met kolossale verrekijkers naar de meeuwen staan te kijken, fotografeer ik een paar dode meeuwen.
• Een tractor maait het gras op de weilanden en een ander zamelt het afgesneden gras in.
• Op een terras heb ik vogels zitten kijken die van slagroom met koffie houden.
• Een dikke vette pannenkoek gegeten en daarna geprobeerd vikke dette kannenpoek te zeggen. Dat valt nog niet mee, zeker niet als je tien keer achter elkaar doet.

Big Boys

Big Boys
Niet alleen Prince is een fan van Amy Winehouse. Ook Paul Weller, Elton John en George Michael zijn uit de kast gekomen als fans van Amy. Ook hebben de mannen zich inmiddels uitgelaten over de toestanden rond La Fenomeni. Elton John vindt het allemaal heel erg erg (de man vindt alles erg). Volgens Paul Weller is er niks aan de hand. George Michael vindt dat iedereen Amy met rust moet laten.

Amy dit jaar met de Stones opgetreden en Mick Jagger heeft haar uitgenodigd om een tijdje bij hem te komen wonen. Lijkt me geen gek idee. Kan ze op Mustique in de schaduw van de rock and roll legende een beetje oefenen hoe ze met wereldroem kan omgaan.

Vette jus
Als ik eerlijk ben baal ik wel dat de big boys Amy in de gaten hebben. Ik was met een email begonnen om te vragen of Amy zin zou hebben om naar Amsterdam te komen. Ze zou bij mij wel een paar weken op de logeerkamer kunnen. Overdag kan ze langs de grachten slenteren om inspiratie op te doen of naar de coffeeshop om een rustig blowtje te roken en een praatje te maken met de jongens uit de buurt. s Avonds eten we aardappelen met dikke jus - want er moet vet op die botten - en na het toetje kunnen we jammen en materiaal maken voor een nieuwe CD. Ik heb het idee bij Loes gechecked en zij is helemaal accoord, zolang ik Amy maar niet probeer te versieren.

Mick Jagger
Maar ja, nu Mick Jagger zich ermee bemoeit zijn mijn kansen waarschijnlijk verkeken. Tegen zijn paleizen all over the globe legt mijn logeerkamer het af. En Jagger heeft ongetwijfeld hordes muzikantstudios paraat om up class te jammen, terwijl ik niet verder kom dan een oude casetterecorder en een roestige ragtimegitaar. Nou ja, ik laat het mailtje voor wat het is, maak er een webbellogje van en luister nog een keer naar Tears dry on their own.

Blaftik

Door de miezerige regen fiets ik naar de kapper in m'n oude buurtje. Het is er druk en tussen twee mannen die zwijgend in een tijdschrift bladeren neem ik plaats op een gammele klapstoel om te wachten op mijn knipbeurt. De kappersassistente geeft me een kopje koffie en als ik een slok neem valt het lawaai me op dat als een reutelende keukenketel komt aangewaaid uit de hoek waar de dames worden gecoiffeerd. Jong en oud, kapster en klant, de verzamelde dames kakelen een berg woorden bij elkaar van praatje pot, beppen, ouwenelen, nog een kopje koffie Naomi, lekker, en wat een klereweer.

Ultrasonisch
Als het mijn beurt is om in de mannenhoek door kapper Piet onder handen te worden genomen, wordt een vrouw die net uit een ultrasonische haarhelm is bevrijd op een stoel naast mij geplant. Onmiddelijk steekt ze van wal dat de wasbak niet goed staat en dat ook de krullers, knijpbranders, papilotten of weet ik welke dingen in haar haar zijn gedraaid toch net iets te strak zitten. Piet wil de wasbak verstellen maar ze zegt dat het toch wel in orde is en vervolgens wasemt ze een wolk woorden uit waarin ze vertelt dat ze al maanden op Texel woont en dat alles daar eigenlijk beter is, vooral de modezaken.

Lunchroom
Dan informeert ze waarom de lunchroom aan de andere kant van de markt eigenlijk al de hele zomer gesloten is en in één adem speculeert ze door dat dat komt omdat de zaken al een tijd lang minder goed gaan en dat er wellicht financiële problemen zijn? Kapper Piet grijpt in en meldt dat de mensen van de lunchroom deze zomer een maand in Frankrijk zijn geweest en verder niks bijzonders. Via de spiegel kijkt de vrouw Piet onderzoekend aan en ze vraagt hoe oud de kinderen van Naomi inmiddels zijn.
'Laura is 3 en Ralf is 5,' aldus kapper Piet.

'O ik dacht dat Ralf nog maar 4 was, maar hij is al 5.' Ze draait aan een haarlok die in een stuk zilverpapier is gewikkeld en ze kijkt naar zichzelf in de spiegel.
'Wat gaan de jaren toch snel hè. Is Ralf werkelijk al 5? Goh. Nou ja. Soms heb ik het idee dat je zo maar een jaartje overslaat. Raar is dat toch hè? 5 jaar al weer. Je gelooft het bijna niet.'
'Allejezus,' valt me opeens binnen. 'Kapper Piet moet dit gelul elke dag aanhoren.'

Blaftik
Als ik na de kapper bij de vishandel uit Volendam nog een lekkerbekkie eet, komt er een vers gecoiffeerde dame binnen met een Maltezer leeuwtje aan de lijn.

'Ik sis en hij zit gelijk in de boom,' praat ze hardop in zichzelf. 'Raar beest.'
De vrouw kijkt me vlug aan, glimlacht lief en dan ... keft ze even. Ik weet eerst niet zeker of ik het goed hoor, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat zij en niet haar hondje heel even een hoog en hard blafje geeft. Oe.

Als ze verder de winkel in loopt en tussen de andere klanten voor de counter gaat staan, blijft ze in zichzelf praten. En verdomd, elke zin sluit ze af met een kort maar onmiskenbaar, doordringend hoog blafje.
'Ja, het is weer voor een visje. Oe. Gisteren was het niet zo slecht. Oe. En morgen. Oe. Wordt het weer beter.'
Ik geloof mn oren niet en als vrouw en hond de winkel weer verlaten en in het winkelend publiek opgaan, hoor ik haar geblaf nog zeker 20 seconden boven de mensenmassa uitkomen. God, ik hoop voor kapper Piet niet dat iedere praatneurose in een blafneurose eindigt, want dan is er werkelijk zwaar weer op til.