De vrije vorm is mooi, maar de vervloeiing is matig. Ik dacht dat de symbiose vanzelf de moeite waard zou zijn, maar dat is niet helemaal het geval. Ik heb geprobeerd een kernplaat in het midden te zetten, maar dat is het ook niet helemaal. Je moet zoiets toch designen om het perfect te krijgen. Het muziekje er onder (Back to Black?) geloof ik verder wel.
Hoe gaat het ondertussen met Amy? The Bacckest Singer in the World heeft een duet opgenomen met George Michael en is de studio ingeklommen met Peter Doherty van de Babyshambles. In Berlijn heeft ze een soort van Europese tournee geopend. De dag erop is ze in Noorwegen opgepakt met een zak weed en heeft ze de nacht doorgebracht in kille cel.
Amy's vader Mitch- taxichauffeur in London - heeft samen met Ron Wood - gitarist van de Rolling Stones - naar Amy's husband gewezen - Blake Fielder-Civil - als bron van de escalerende ellende van de zangeres. Iemand suggereert dat Amy maar beter kan blowen, dan snuiven, spuiten en slikken. Mijn idee. Maar al met al wordt het er niet makkelijker op.
Interessanter is misschien wel dat de blaaspartijen op Back to Black worden gespeeld door The Dap-Kings, huisgroep van het Amerikaanse soullabel Daptone en steunband van zangeres Sharon Jones. Vurige funk en retrosoul die misschien niet zulke rillingen rolt als Amy Debrilemi, maar Sharon Tones & her Dap Kings treden gewoon op en dat klinkt allemaal hardstikke gezellig. Donderdag 25 oktober, 20:00, Paradiso.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten